Idę przed siebie

Idę przed siebie

Nie patrząc na nic

Sam nie wiem

Dokąd idę.

Przystanąć chciałbym

Odpocząć i przemyśleć,

Lecz idę przed siebie

Sam nie wiem

Dokąd idę.

Patrzę przed siebie

Końca drogi nie widzę,

Lecz idę przed siebie

Sam nie wiem

Dokąd idę.

Pot się ze mnie leje,

Lecz idę przed siebie

Sam nie wiem

Dokąd idę.

Padłem i leżę

Nade mną niebo

A ja czuję ziemie,

Lecz już nie mogę

Iść przed siebie.

Lecz kiedy oczy otworzyłem

Zobaczyłem siebie

W odbiciu źrenic

Tego kto mi podał rękę.

Chciałem krzyknąć, powiedzieć,

Ze idę przed siebie

Sam nie wiedząc

Dokąd idę

I wtedy stał się cud

Ujrzałem drogowskaz

I poszedłem przed siebie

Już w wyznaczonym kierunku.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.10.10.

Wojna Kabaretów

Wojna Kabaretów

Występują Kabaret Zwiększonego Ryzyka

Dokucza im Kabaret Moralnego Niepokoju na widowi będąc

KZR- Idzie dziewica polną drogą gdy nagle przystanęła mówiąc Oj jaka zmęczona poszukam kija.

KMN- Lepiej usiądź sobie i odpocznij na czerwonym muchomorze.

KZR- Cicho tam jakiś duch podpowiada co ma zrobić nasza dziewica. Znalazłam sobie mocnego kija teraz nie będą mnie bolały kości i dojdę do tej chatki nad laskiem do Babci.

KMN- Babciu, babciu nie ukrywaj swoich wad przecież każdy wie, że ich kilka masz.

KZR- Napotkałam wilka szarego kto mi poda pomocną dłoń gdy będzie chciał mnie zjeść

KMN- Tyś dziewica nie bój się wilka on impotent od urodzenia.

KZR- Wilku, wilku mój drogi mam w koszyku trzy żeberka więc ci dam w podzięce za to, że mnie nie zjesz.

KMN- Skąd my to znamy obiecała trzy żeberka tak jak obiecał polityk tylko były same kości bo mięso sprzedała konwojentowi.

KZR- Wilk miał dobre serce żeberka zjadł i pyta się grzecznie dokąd idziesz dziewico kochana. Jam chuda i prosta dziewczyna idę do Babci bo jest chora na reumatyzm.

KMN- Wilku wilku nie daj się każda kobieta narzeka gdy musi coś dać, a nic zamian nie ma co mogłaby dać abyś był zadowolony i zaspokojony.

KZR- Wilk myśli jam nie chory pójdę za dziewicą incognito i chociaż były same kości to przecież każdy wita gości tym co ma najlepszego i znikł. Dziewica szczęśliwa że znikł z oczu wilk i tak się tym cieszyła, że biegnąc przed siebie potknęła się o myśliwego, który szukał wilka.

KMN- Porzuciła wilka bo był brzydki i chory lecz biegnąc szukała jak znaleźć frajera, który byłby jej pomocny w uszczęśliwieniu siebie i zadał cios wilkowi tak aby nie był jej konkurentem.

KZR- Jakże m ci rada myśliwcze że m cię spotkała to co obiecałam wilkowi teraz rad bym ci dała.

KMN- Obiecanki cacanki, a głupiemu radość najpierw zażąda wili później samochodu a na koniec kontrataku aby dalej być panną.

Fragment wojny Kabaretów

(Kabaret Moralnego Ryzyka musi improwizować)

Autor projektu Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.10.05

Byłaś tym kim chciałem abyś była

Kiś winogron dałaś mi

Słodkie jak usta twe

Sok wypełniał pragnienie me,

Byłaś tym kim chciałem abyś była.

Spełniłaś me marzenia

Jak gołąb, który przyleciał

Do domu ojczystego

Przez ocean pełnych niebezpieczeństw.

Nie pora żegnać się

Gdy serce bije w rytm

Melodii którą śpiewa

Cygan pod oknem mym.

Słuchać warto choć za grosz

Gdy płynie melodia

O miłości tej którą pragną

Ci co kochają się

A gdy już cisza nastanie

Uliczny hałas zamilknie

Usiądziemy przy stole

Zapalimy świece by było romantycznie.

Wzrok spojrzy na mnie twój

Ja odwdzięczę się ci

Tą czarą słodkiego wina

By nadać sens wieczornej miłości.

Ujrzymy wtedy księżyc w pełni

On nada blask naszym oczom

I będziemy wypełnieni miłością

Dwóch kochających się serc.

Słowik zbudzi nas z rana

Tą melodią bez słów

W niej siła wzrastania

By kochać bez słów.

Tak życie uplotło nam wianek

Ze kwiatki padały do stóp

A ksiądz zawiązał naszą miłość

Do kresu naszych dni.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.10.05

Jak Anioł

Jak Anioł

Ta twarz taka młoda i rysy Anioła                           Ta twarz taka młoda i rysy anioła

Jednak jakby zagubiona                                          Jednak jakby zagubiony,

A może zamyślona nad losem                                  A może zamyślony nad losem

Tego świata, który pragnie ocalić                            Tego świata, który pragnie ocalić

Od demonów i zniszczenia świata.                        Od demonów, które są nad jego głową.

Nie szukał pomocy, lecz walczył                             Nie szuka pomocy lecz walczy

Ciskając gromy w ten świat,                                   Ciskając gromy w ten świat,

Który widział w twarzach ludzkich                          Który widzi w twarzach ludzkich

I ciągle wołał nie jestem chory.                                I ciągle wołając nie jestem chory.

Zrozumcie mnie ja wywyższony.

A ludzie mówią On zwariował                                 Jednak Bóg widzi i rękę podaje

Myśli jak Bóg, gdy kościół jest jego                        Mówiąc zaufaj w tych co kochasz

Bez wiernych i wierzących                                      Mimo tego, że słyszysz głosy

Ufających w Boga swego.                                      Abyś nie był zraniony gdy

                                                                        Ktoś powie, że jedną tylko wybrałeś drogę.

Taką cenę zapłacił

Za ratowanie świata swego.

                                                                          Tak, śmiechu warte, gdy demon pokonany,

Jednak Bóg widział i rękę podał                          A świat biegnie swym torem

Mówiąc zaufaj w tych co kochasz                       Wcale nie biorąc do serca mą walkę

Mimo tego, że słyszysz głosy                                Jaką toczyłem gdy byłem bez wsparcia,

Abyś nie był zraniony                                           Ludzi którzy mówili Ja to nie znaczy

Gdy ktoś powie, że jedną wybrałeś drogę.           Myśleć jak Bóg gdy kościół Twój był

Drogę walki przeciw planom demona.                  Bez wiernych i miłosiernych ufających

                                                                           Tylko w pokoleniowy boski cud.

Teraz to śmiechu warte ,                                                  Kraków 2007.VII.26

A świat biegnie swym torem                                            Autor Jacek Marek Krawczyk

Wcale nie biorąc do serca twą walkę

Jaką toczyłeś z demonem.

Poprawiony 2015.10.03

Kraków 2015.10.03

Autor Jacek Marek Krawczyk