Zlecenie

Wszystko skończone

Na reszcie jestem wolny

Teraz będę miał czas

Zająć się moim wydawnictwem

A cha byłbym zapomniał

Miałem porozmawiać z moim synem

O nowej modzie gender

Ponieważ moja żona zauważyła

W łazience cały arsenał kosmetyków

Do których przyznał się syn

Nie wiem jak to nazwać,

Ale chciałem jeszcze raz

Spojrzeć na pomnik Merkurego

Ponieważ poczułem nieodzowny pociąg

Do tego pomnika

Z którym wiąże się wiele faktów

W życiu mieszkańców Krakowa

Poszedłem plantami

Nie śpiesząc się

Tylko zacząłem się wstydzić

Ponieważ ciągle słyszałem

Słowo dzień dobry

I co u pana słychać

I dokąd pan idzie

Oczywiście kłamałem jak z nut

Do bankomatu

Bardzo przepraszam, ale się śpieszę

Już widziałem Merkurego

Gdy nagle zobaczyłem syna,

Który z kolegą trzymając się za ręce

Przyglądali się Merkuremu

Miałem komórkę przy sobie

Więc nawet się nie namyślając

Fotki zacząłem robić

Nie patrząc na jakość

Tylko na ilość

Zawróciłem do wydawnictwa,

Aby z stamtąd zadzwonić do syna

By z nim porozmawiać

Zdjęcie za zdjęciem drukowała drukarka

Chciałem wszystkie mieć w kolorze

Jednak zabrakło tuszu i wyszedłem

Stwierdzając koniec roboty do sekretarki

Gdy przyszedłem do domu

Nie było nikogo

Zacząłem przeglądać zdjęcia

Patrząc na Merkurego

To na mojego syna z chłopakiem

Zauważyłem, że Merkury jest mężczyzną

Natomiast przyjaciel

Jeżeli można tak nazwać

Chłopaka z moim synem

Wyglądał na ni to dziewczynę

Ni to mężczyznę

Właściwie to dwupłciowy

I nagle się przestraszyłem

Myśląc o synu

Przyszło mi wtedy do głowy zdanie poety

Merkury jest lustrem pana syna

Jeżeli dobrze zrozumiałem

To chyba miał na myśli

Zniekształcone lustro

Czyżby wiedział to co ja nie wiem!?

I spojrzałem na TV

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.07.08

Fragment utworu

Zlecenie

Nie wiem kiedy i nie wiem jak,

Ale byłem już w domu

Zona przygotowała obiad,

Który był w lodówce

Nikogo nie było w domu

Tylko ja sam

Jadłem i przyglądałem się Merkuremu

Myślałem co w nim jest,

Ze jest talizmanem poety

Gdy nagle otworzyłem okno

I fotografia Boga Merkurego

Spadła na dywan odsłaniając

Rewers zdjęcia na którym było zdanie

Dukat do dukata zbieraj i nie myśl

o szczęściu bo go stracisz, lecz

zyskasz władzę mając mnie w sercu.

Już pojedzony usiadłem przed TV

Gdy nagle zadzwonił telefon

Odebrałem, lecz cisza była w słuchawce

Zacząłem wołać halo, halo, halo

I po chwili usłyszałem głos

Czy to pan Zbigniewem Chlebowski

Tak to ja

Chciałem z panem się umówić

Czy przyjdzie pan o 24 dzisiaj

Pod pomnik Merkury

Nie mogę odpowiedzieć na to pytanie

Ponieważ nie wiem z kim mam do czynienia

Zna mnie pan bardzo dobrze

Nazywam się Zapiórkowski Władysław

Ale dlaczego tak późno

Ponieważ, a zresztą porozmawiamy pod Merkurym

Będę na pana czekał

I cisza w słuchawce

Wszyscy już spali w domu

Tylko ja jak głupek czekałem

Na godzinę 11.20 aby wyjść z domu

Na spotkanie z Zapiórkowskim

Dlaczego chciałem się z nim spotkać

Ze zwykłej ciekawości

Bądź co był autorem książki,

Którą chcę wydać.

Przyjechałem swoim samochodem

Pod pomnik Łokietka i czekałem

Kiedy się zjawi Zapiórkowski

Chciałem celowo się spóźnić,

Aby więcej adrenaliny wydobyć

Z tego nieoczekiwanego spotkania

Jest już pan!

Już miałem sobie pójść do domu

Muszę wycofać się z kontraktu

Po prostu nie mogę wydać mojej książki

Popełniłem błąd w tytule

I wszystko się wydało

Nie rozumiem przecież pan mówił,

Ze wszystko pan wymyślił

I nie można identyfikować postaci z nikim

Skłamałem

Myślałem, że się uda

Ale, wszystko się wydało

Gdy zatytułowałem moją książkę

„Przebiegły Bóg”

Ja ją jeszcze nie czytałem,

Ale kogo pan miał na myśli

Pisząc tą książkę

Merkurego

Może pan mi to wytłumaczyć logicznie

No cóż pan ją nie czytał,

Ale opisuję w mojej książce

Mechanizmy i korupcję kupców

W naszym mieście

Czyli!

W Krakowie

Niech to szlak trafi

Ma pan pieniądze

Jakie pieniądze

Za wycofanie się z kontraktu

A jeżeli o to chodzi to mam

Proszę przeliczyć

Wierzę panu na słowo

No to wszystko, do widzenia

Panie Zapiórkowski krzyknąłem za nim

Co pan chce jeszcze ode mnie?

Dlaczego pan umówił się właśnie tutaj

I tak późno

Bo, bo mi kazali

To panu kazał!?

Merkury

A kto to jest

Muszę już iść i poszedł sobie.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.07.08

Fragment utworu

Zlecenie

Czternaście dni muszę czekać

Niewiele zostało mi czasu

Czas nagli, jeżeli udowodnię,

Ale to rola poety, nie moja.

Ruszyłem szybkim krokiem

W kierunku ul. Wielopole

Do redakcji dziennika,

By napisać krótki artykuł

O zabawie nastolatków

W liceum urządzonej

Z okazji dnia wagarowicza.

Wszedłem do biura mojego

I o mało serce by mi stanęło

Gdy za moim biurkiem

Siedział Dyrektor Dziennika

Zbladłem ponieważ już po postawie Dyrektora

Wiedziałem, że będą kłopoty

Przyszedł pan wreszcie

Długo na pana czekałem

Brak mi słów,

Lecz podpisze pan zwolnienie

I będzie pan przychodził

Kiedy się panu spodoba,

Ale nie do biura, a do domu

Niech to szlak trafi pomyślałem

Jeszcze chciałem powiedzieć,

Aby mi dał jeszcze jedną szansę,

Ale przemilczałem wzburzenie i pokorę

I podpisałem, że zostałem zwolniony

Na moją prośbę za porozumieniem stron

Do widzenia panie Chlebowski

I myślę, że nie wyda pan tej książki

Którą wszyscy się interesują

Po za mną i moimi przyjaciółmi

Pan chyba żartuje!

Właśnie korygują ją

I myślę, że za dwa tygodnie

Podpiszę zgodę do druku.

Ja już pana nie będę prosił,

Jednak wiem, że jest pan zainteresowany

Naszym Bogiem Merkurym,

Który stoi i będzie stał

Tam gdzie stoi

Nie rozumiem o co chodzi!?

Pan zrozumie gdy poczuje pan

Ten zapach pieniędzy,

Który jest tym bardziej mocniejszy

Gdy ich się ma coraz więcej

To wszystko co pan ma mi do powiedzenia

Tak

Pozwoli pan, że wezmę swoje rzeczy

I już się wynoszę

Niech pan nie zapomni na stróżówce

Oddać czip identyfikacyjny

Niech się pan nie denerwuję

Oddam.

Powodzenia i wyszedł z biura

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.07.07

Fragment utworu

Zlecenie

Wyszedłem z lokalu Feniks

Udając się wprost na przystanek

Jednak zrezygnowałem z autobusu

Machnąłem ręką i pojechałem taksówką

Proszę mnie zawieść na planty

Pod Barbakan muszę zobaczyć

Czy jeszcze czeka na mnie

Mój syn umiłowany.

Trzasnąłem drzwi taksówki

I szybkim krokiem poszedłem

Pod pomnik Merkury,

By spotkać się z moim synem

Patrzę na zegarek godzina 13.13

Już go nie będzie

Spóźniłem się o 13 minut

Gdy nagle spostrzegłem poetę,

Który robił zdjęcie Merkuremu

I znowu się spotkaliśmy

Pan mnie śledził, zapytał

Chciałem przemilczeć spotkanie

Lecz powiedziałem prawdę.

No tak pan wie i ja wiem,

Ze Merkury to lustro pana syna,

Nie rozumiem odpowiedziałem

On tylko spojrzał na mnie i wręczył mi fotografię

Pan robił to zdjęcie teraz

Skądże znowu

Ja je zawsze noszę przy sobie

Bo jest to mój talizman

Spojrzałem na zdjęcie i zrozumiałem,

Ze poeta jest jak śledczy

Choć brak mu psów

To jednak potrafi przewidzieć

Gdy jest pod natchnienie

To co ja nie wiem

Do widzenia panu i czekam na pana

Za dwa tygodnie w lokalu Feniks

Mam na dzieje, że przyniesie pan

Ze sobą wiersz o moim poecie

Do widzenia i proszę zachować zdjęcie

Niech pan pamięta to Merkury

Bóg najpiękniejszy w tym mieście.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.07.06

Fragment utworu