Dlaczego poeta pisze?

Wiersz wychodzi od serca

Podporą jest dusza

Choć rozum się popisuje

Jak łatwo może wyprowadzić w pole

Tych poetów co wierzą,

że nimi sam Bóg kieruje.

Przed tobą biała kartka

Jeszcze nie zapisana

Lecz chcesz ją wypełnić

Bólem, miłością i zachwytem

Tak by oczarować siebie

I tych co przeczytają twoje wiersze.

Dlaczego poeta pisze?

Dlaczego poeta czeka i myśli?

Powiem wam z mojego doświadczenia

On chce zostawić po sobie

Kawałek nut zapisanych wierszem.

Sam tego doświadczam

Gdy piszę

Choć wiem,

że nie jestem kompozytorem

To jednak pisząc wiersz

Czujem pisząc i czytając

Melodię mojego jestestwa

Jaką mam w sobie.

To tylko poeta wie,

że pisząc wyraża swoje myśli

Jakie chce nam przekazać w wierszu

Zamieniając go w  słowa i w melodię,

Która tylko wtedy ma sens

Gdy każdy czyta i myśli jak autor

Który ten wiersz napisał.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2016.03.24

Przecież wiesz

Wszystko i nic

Nie mów mi

Przecież wiesz,

że kocham Cię.

Przychodzę i uciekam

Zostawiam wszystko

To znów powracam

Tak musi być

Gdy kocham Cię.

Lecz kiedyś spocznę

Młodość i starość

Plany wielkie

Lecz kiedy przychodzi czas

Wspomnienia zostaną

I ten sens życia,

że przecież przeżyło się

Tyle lat.

Życie i spoczynek

Kresu dobiega czas

Już nie krzyczę

Nie wołam

Na miły Bóg

Lecz się modlę.

Boże otwórz bramę

Do Domu Bożego

I przyjmij mnie

Jako sublokatora

A ja w zamian

Zapłacę Ci mą pracą

Na rzecz ratowania

Tego co stworzyłeś.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2016.04.06

Rap Rapera Polaka

Królowo moich marzeń

Królowo Tyś piękna

Królowo Tyś mą żoną

I kocham Cię Polsko

Jak tyś była wolna

Tak ja ślubowałem,

Że będę twym rycerzem

Aż do zaślubin z tobą

Mą oblubienicą,

Która ma imię Polska.

Nim obrączkę włożyłem

Tyś już była wielka

Ja taką Cię pragnąłem

Jak Tyś dumna była

Gdy Cię obcy zwali Polską.

Nieraz w tańcu ktoś z tobą zatańczył

Nieraz mówiono odbijany,

Lecz zawsze wracałaś

Choć nieraz krew za ciebie przelałem

Tak wierny byłem jak Ty dumna Polsko.

Teraz już lat Ci przybyło

Teraz i ja już jestem w związku długo

Tak się wzajemnie pokochaliśmy,

Że nieraz płaczemy nad naszą historią.

Teraz Ja i Ty wspólnie tworzymy Dom

Dom naszych dzieci i wnucząt

Na naszej ziemi zwanej Polską

Czas wyborów czas dać głos

Na tych co pragną być z tobą

W tym związku zwanym Polską

Kraków 2011.X .01

Autor Jacek Marek Krawczyk

Jak kurz który osiadł

Autor zdjęcia Jacek Marek Krawczyk

Wspomnienia wracają

Jak kurz który osiadł

Na pozostawionych przez ciebie zabawkach

Najpierw nie wyraźne, za mgłą

Ale gdy ostrożnie odkurzam kurz

Wtedy przedmioty nabierają kształtu

Jakby były takie jak ty pamiętasz

Gdy byłaś jeszcze dzieckiem.

To nic, że dzieli nas morze

To nic, że droga do ciebie daleka

Pamięć moja potrafi odtworzyć

To co zapamiętałem gdy cię żegnałem

Na lotnisku gdy postanowiłaś walczyć

O godne życie na obczyźnie.

Lat mi przybywa i tęskno mi

Lecz widząc wnuków zdjęcia

Takich radosnych i szczęśliwych

Wtedy wiem, że warto było się poświęcić

Dla ratowania naszej rodziny.

Teraz już jestem spokojny i czekam

Na spotkanie z wami

I czasami myślę, że trzeba się poświęcić

Aby zrozumieć sens rozstania

Gdy ty jesteś taka jaka byłaś

Aby udowodnić, że stać cię na coś więcej.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2016.02.26

Moc twoje jest w sercu twym

Pomocną dłoń wyciągnij

Do tego kto ci brat

Nie przejmuj się nikim

Tylko daj co masz,

By życie było piękniejsze.

Moc twoja jest w sercu twym

Siła ukryta jest po to byś żył

Nie po to Bóg dał ci rozum

Abyś nie był tym kim nie jesteś tu

Normalnie powiedz wprost

Nie dane mi zarobić

Podzielę się tym co mam

Pieniądz przyniesie szczęście

Wtedy gdy wiesz jak go wydać.

Moc twoja jest w sercu twym

Siła ukryta jest po to byś żył

Nie po to Bóg dał ci rozum

Abyś nie był tym kim nie jesteś tu.

Patrz przed siebie i niemów nie

Myśl tylko o sobie, lecz

Gdy przyjdzie czas

Nie poskąp grosza gdy go masz

Dla tych co darzą cię miłością.

Moc twoja jest w sercu twym

Siła ukryta jest po to byś żył

Nie po to Bóg dał ci rozum

Abyś nie był tym kim nie jesteś tu.

A wtedy pójdziesz przez życie

Jak ten co wie co to jest głód

Mając w sercu tych ludzi

Którzy pomogli mu

Wtedy gdy wzrastał tu.

Moc twoja jest w sercu twym

Siła ukryta jest po to byś żył

Nie po to Bóg dał ci rozum

Abyś nie był tym kim nie jesteś tu.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2016.02.09

Utkwiła mi w pamięci

Szukam w kieszeniach mojego płaszcza
Skrawek papieru wyrwany z notesu
Na którym był adres
Kobiety o imieniu Basia.

Gdzieś się zapodział
Nie mogę go znaleźć
Utkwiła mi w pamięci
Tak, że pragnę ją spotkać
Jak wiewiórkę na wiosnę.

Zasypiam i śnię o niej
Budzę się rano i myślę o niej
Chciałbym całować jej usta
I mieć na własność
Jak koszulę dobrze dopasowaną.

Ta jedna chwila
To jedno zdanie
Sprawiło, że gdy odszedłem
Znowu pragnąłem jej
Spotkać, zobaczyć wśród kwiatów,
Które wręczyłbym jej.

Teraz rozumiem ile można stracić
Gdy gubi się kartkę papieru
Na której był jej adres
Gdzie swoje serce zostawiłem
Zakochany, lecz bez niej.

Autor Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2016.01.18

Polecam mój drugi blog

http://jacek-photoja.blogspot.com/

Nauczyło mnie życie

Nie szukaj drobnych!

Nawet w kieszeni

Poszukaj w portfelu

I wyciągnij banknot mi bliski,

Dający uśmiech na twarzy

Tylko pamiętaj

Ja nie dziecko

I znam wartość pieniądza.

Nauczyło mnie życie

Kiedy Boga nie szukałam

Będąc miłosierna,

Lecz nie dla mnie

A dla innych

Tak aby nie być samotna.

Nagle Matka zapłakała

Syneczku, syneczku ożeń się

Ja rozumiem

Wolność nade wszystko,

Lecz na miły Bóg!

Nie po to przychodzi się na świat,

Aby ciężarem być

Samego siebie.

Od słowa do słowa

Matkę prosiłem

Wytłumacz mi,

Lecz Ona łzy ociera

I mówi.

Syneczku syneczku

Ja kocham Cię nad życie

Lecz wybacz!

Nie po to urodziłam Cię

Abyś był jak posąg,

Którego każdy podziwia,

Lecz jest samotny

Bo z kamienia.

Mamo mamo co robić mam!?

Synku jedyna rada,

Żeby pokochać i być kochany

Trzeba żyć i płakać i śmiać się

Z samego siebie

I z tych co wokół ciebie są.

A kiedy zrozumieją jaki jesteś

I stwierdzą On jest sobą

Wtedy na pewno pokochają Cię

I pokocha cię ta,

Która drugą połową

Dla ciebie przeznaczona jest.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2016.01.03

Kochanie czemu... - poprawnie

Kochanie czemu nie umyłaś mięsa!?

Przecież umyłam pod kranem.

Autor Jacek Marek Krawczyk

2015.12.18

Kochanie czemu..

Kochanie czemu nie umyłaś mięsa!?

Przecież umyłam w zlewozmywaku...

Autor Jacek Marek Krawczyk

2015.12.18

Zgodne małżeństwo

Gdy wstała moja druga połowa

Wstałem razem z nią

Ja zaśpiewałem zwrotkę

Jak dobrze wstać skoro świt

A ona krzyknęła obudź się

I gromkim głosem zaśpiewała

Kiedy ranne wstają zorze.

Jeszcze oczów nie otwarłem

Już wybuchnął między nami spór

Ona myślała o Niebie

A ja o trudzie tu na Ziemi.

Proszę grzecznie uspokój się

Czas zawinąć rękawy

I iść do pracy

Zarobić na chleb

Jak nie wrzaśnie

Jak nie krzyknie

Ty bezbożniku

Chcesz jak Adam

Żyć na ziemi

Aby zaspokoić swoją chuć.

Ja jej na to mówię słodko

Wiarą nie przybędzie ci

Ani kasy ani chleba

Tylko wieczny krzyż.

I tak od słowa do słowa

Razem doszliśmy do zgody

Jedno dba o więź z Bogiem

Drugie dba o chleb

A w niedzielę idziemy razem do kościoła

By związek nasz nie rozpad się.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.11.25

Zwierciadło

Autor rysunku komputerowego Jacek Marek Krawczyk   
Kraków 2015.11.23

Nie było Ciebie tyle lat-Skecz

nie było ciebie tyle lat
myślałam że nie wrócisz już
poukładałam sobie świat
i nie zostawię tego już

Zosiu o kim ty śpiewasz?

O swoim drugim ja
Chcę sobie podwyższyć swoje ja nie zapominając od drugim ja

Ja wiem studiowałaś psychologię, ale ty mnie nie okłamuj

Zaraz mi powiesz, że ja sobie podwyższam swoją świadomość

kreując ja ze swojej świadomości.

Przecież wież, że wyszłam za ciebie ponieważ poprzedni wyjechał i...

I nie powrócił

Ty mnie za słowo nie trzymaj. Robisz z tekstu piosenki od razu skandal.

Ty się teraz nie wypieraj podpisałaś i masz być mi wierna.

Wierna! Tyś chyba oszalał. Wierna to ja jestem kontraktowi, 
który oczywiście dałeś mi do podpisania.

Więc kochasz czy mnie nie kochasz psia mać!?

Kocham swoje ja które doświadczyłam w czasie moich przeżyć.

Teraz wiem wyszłaś za mnie bo mam pieniądze.

I ty to nazywasz majątek, który posiadasz. Dwa mercedesy. 
Jedna willa i kochanka!

Teraz przesadziłaś.

Ja przesadziłam! To czemu podpisać mi kazałeś kontrakt?

Ze względu na majątek który posiadam.

A to ci heca przecież wszystko przepisałeś na wspólnika
 i zostali my goli więc wybacz.

Tylko jemu mogłem zaufać, żeby uciec przed skarbówką.

No tak mi nie ufasz, a swojemu kochankowi to zaufałeś, 
ale muszę ci powiedzieć, że odchodzę od ciebie.

Odchodzisz, a to do kogo!?

Do twojego kochanka. Tak mi przypadł do serca, 
że mi zaufał i przepisał na mnie majątek

Nie wierzę.

Uwierzysz gdy przeczytasz swój kontrakt w którym było napisane. 
Jak zbankrutuję to jesteś wolna.

Psia krew zapomniałem, że tak mnie potraktujesz.

Wybacz, ale na odchodnym zaśpiewam ci.
nie było ciebie tyle lat
myślałam że nie wrócisz już
poukładałam sobie świat

i nie zostawię tego już.  

Autor Jacek Marek Krawczyk 

Kraków 2015.11.11

Internacjonalistyczne wykształcenie-Skecz

Dzień dobry Pani

-A dzień dobry pani Andżeliko

-A cóż to u pani słychać

-Ja się nie chwalę, ale mam syna.

-Syna powiada pani, pewno mąż dumny z siebie.

-Jeszcze jak już szuka mu pracy

A ile on ma lat pani Andżeliko

-13 lat ma nasz syn Kuba

Czy to nie za wcześnie!

-E, gdzie tam. Widzi pani mąż powiada, że posiada cnoty kardynalne.

I chce aby syn poszedł w jego ślady.

No to pewno już na niego czeka posada w Dobrostanu.

-Muszę pani powiedzieć, że jest problem

Z mężem

-Nie z synem. Ponieważ psycholog stwierdził, że syn posiada cnoty teologiczne.

-A to ci szkopuł. Męski to on jest, mądrość to ma wróbelka, 

 a sprawiedliwy to tylko przed sądem.

Myśli pani o moim synu Kubusiu.

-Nie!, tylko o pani mężu.

Pani syn Kubuś to pewno miłością nie grzeszy, wiara w panią to rzecz pewna, 

a nadzieja taka, że nie pójdzie w ślady pani męża.

Pani profesor to taka mądra. Może mi pani poradzi co mam robić.

Widzę tu jedno rozwiązanie.

-Jakie pani profesor.

Wyjechać z kraju i pracować w biznesie, a potem jak przyjedzie to powiedzieć,

 że ma Unijne wykształcenie.

Czyli jakie!?

Internacjonalistyczne z dyplomem „złotej rączki”.

Jak ja pani się odwdzięczę Pani Profesor.

Nie trzeba, niech tylko pani przeleje na fundacje imienia „Alchemia”

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.11.11

Kwiaty

Kwiaty z pąków rozkwitają

W duchu przyjaźni.

Wyrażając serdeczność

Braterstwa z nami

Wyzwalając ciepło wiosenne,

Aby wyzwolić w nas życzenia najlepsze,

Dające uśmiech kolorów wiosny.

Więc wręcz kwiaty

Kolorowe tęczą miłości,

Dla drugiej osoby,

Aby radowały jego (jej) serce,

A ty wodą podlewaj.

Aż, rozkwitną z pąków,

Które rozkwitają wraz ze słońcem.

Promieniujące wzajemnością.

Oddając,ciepło łącząc dwie osoby.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2001.01.17

poprawiony

Kraków 2015.11.11

Autor Jacek Marek Krawczyk

Autor zdjęcia Jacek Marek Krawczyk

Zapach

Autor zdjęcia Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2015.11.10

A kiedy głód ci doskwiera
Pozostaje jedynie zapach
Ten który zaspokoi umysł,
Lecz żołądka nie napełni.

Autor Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2015.11.10

Bądź szczęśliwy w naszym mieście

Przechodniu spójrz na miasto

I przystań pod Wawelem

Bądź szczęśliwy

Gdy wita cię Kraków

Nie przejmuj się niczym,

Ze wydasz pieniądze

Kiedy szczęśliwy jesteś.

A kiedy w kafejce

Będziesz pił kawę

Zobacz ile wokół ciebie

Jest ślicznych kobiet,

Które mieszkają u nas.

Nie przejmuj się niczym

Przecież wiesz,

Ze w naszym mieście

Jest znak dla ciebie

Jak czuć się dobrze

Byś zapamiętał nasz Kraków.

Szukać go można wszędzie

Lecz po co ten trud

Jak wystarczy zapytać nas

Jak poznać to co kryje Kraków

I mieć wiarę w siebie,

Ze przecież po to przyjechałeś

By czuć się ja w swoim mieście.

Łezka w oku się kręci

Świat wiruje wokół ciebie

Choć wyjeżdżasz

Nic się nie martw

My poczekamy na ciebie

Byś razem z nami zatańczył Krakowiaka.

Więc wybacz nie żegnamy cię

I tak powrócisz do naszego miasta

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.11.03

Zaręczyny

Pytam się swojej córki

Cóż taka jesteś szczęśliwa

Ona mi na to rzecze

Jam dzisiaj zaręczona

Tak jak przystało

W związku dwóch osób.

Teraz ja szybko liczę pieniądze

Czy mi wystarczy na ślub

Tak chciałbym zrobić wesele

Na tyle osób ile mam w kieszeni.

Przechytrzyć los to sztuka

Nie dać się z tłamsić

I upaść jak mel

Tak trzeba życie prowadzić

By córka i ja był za pan brat

Z tym co zwie się szczęściem.

Nie śpieszno mi i tak będzie ślub

Po to się młodzi zaręczyli,

By złożyć przysięgę przed Bogiem

By z Bogiem żyć.

Ja to przeżyłem już

Więc nic mnie nie zdziwi

Teraz dumny jestem z córki,

Ze jest rozumna jak ja

I wie czego chce.

Jednak zdradzę wam w sekrecie

Ze wychowanie świadczy o tym

Ze im córka mądrzejsza jest

Tym bardziej naśladuje mnie.

Więc ja się nie martwię,

Ze córka zmienia bieg

Choć kocha innego

To jednak moją miłością jest.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.11.01

Polecam mój drugi blog

http://jacek-photoja.blogspot.com/

Dziecięca radość

Wokół zima

Za oknem mróz

Przyszła mama

Roztopiła dziecięcy ból

Świat się śmieje

Ja razem z nim

Teraz wiem,

Ze mam szczęśliwe dni.

Tata z mamą mówią mi

Nie płacz jak dorośniesz

Każde dziecko wie

Ze kochać cię będą

Aż do końca swoich dni.

Radość w sercu

Radość w duszy,

że ja dzieckiem jest

Teraz wiem, że mama z tatą

Pragną szczęścia mojego.

Nieraz pragnę

Nieraz chcę,

Lecz nie śpieszno mi

Jam nie głupi (a)

Teraz wiem

Ze rodzice kochają mnie

Aż do końca swoich dni.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.10.23