Jak Anioł

Jak Anioł

Ta twarz taka młoda i rysy Anioła                           Ta twarz taka młoda i rysy anioła

Jednak jakby zagubiona                                          Jednak jakby zagubiony,

A może zamyślona nad losem                                  A może zamyślony nad losem

Tego świata, który pragnie ocalić                            Tego świata, który pragnie ocalić

Od demonów i zniszczenia świata.                        Od demonów, które są nad jego głową.

Nie szukał pomocy, lecz walczył                             Nie szuka pomocy lecz walczy

Ciskając gromy w ten świat,                                   Ciskając gromy w ten świat,

Który widział w twarzach ludzkich                          Który widzi w twarzach ludzkich

I ciągle wołał nie jestem chory.                                I ciągle wołając nie jestem chory.

Zrozumcie mnie ja wywyższony.

A ludzie mówią On zwariował                                 Jednak Bóg widzi i rękę podaje

Myśli jak Bóg, gdy kościół jest jego                        Mówiąc zaufaj w tych co kochasz

Bez wiernych i wierzących                                      Mimo tego, że słyszysz głosy

Ufających w Boga swego.                                      Abyś nie był zraniony gdy

                                                                        Ktoś powie, że jedną tylko wybrałeś drogę.

Taką cenę zapłacił

Za ratowanie świata swego.

                                                                          Tak, śmiechu warte, gdy demon pokonany,

Jednak Bóg widział i rękę podał                          A świat biegnie swym torem

Mówiąc zaufaj w tych co kochasz                       Wcale nie biorąc do serca mą walkę

Mimo tego, że słyszysz głosy                                Jaką toczyłem gdy byłem bez wsparcia,

Abyś nie był zraniony                                           Ludzi którzy mówili Ja to nie znaczy

Gdy ktoś powie, że jedną wybrałeś drogę.           Myśleć jak Bóg gdy kościół Twój był

Drogę walki przeciw planom demona.                  Bez wiernych i miłosiernych ufających

                                                                           Tylko w pokoleniowy boski cud.

Teraz to śmiechu warte ,                                                  Kraków 2007.VII.26

A świat biegnie swym torem                                            Autor Jacek Marek Krawczyk

Wcale nie biorąc do serca twą walkę

Jaką toczyłeś z demonem.

Poprawiony 2015.10.03

Kraków 2015.10.03

Autor Jacek Marek Krawczyk

Lecz jest różnica

To nic przychodzisz, odchodzisz

Jak pory roku, bez czułości

Mówiąc tak ma być

Taki jest rytm biologiczny świata.

Czasami zamieć, ulewa i skwar

To nic przeżyjemy póki młodzi

Tak ma być, a co dalej

Gdy siwizna pokaże, że my starzy.

No tak powiedział eremita

Każdy mądry gdy doznał

Lecz jest różnica

Między tym kim jesteś,

A kim chciałaś zostać.

Jednak pory roku

Zaznaczone na kalendarzu

Nic nie mówią

Rzeczywistość jest inna

To trzeba przeżyć

Kiedy dziecko pyta.

To nic przychodzisz, odchodzisz

Jak pory roku, bez czułości

Już wiem nie parzy cię pokrzywa

Już wiem nic cię nie zaskoczy

Lecz wybacz!

Czasami się zdarza, że warto

Tak od serca

Przywiązać się do człowieka

Tak jak pory roku

Które odczuwasz

Gdy jesteś blisko tego co zwą

Wiarą i nadzieją bycia wtopiony w teraźniejszość.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.10.02

Przypomieć warto

Wolność daje moc

Los mój, lecz nie los
Jak, kiedy jeszcze spałem.
Sen, nic samo życie
Jak, kiedy dzień
Mimo to noc.

Księżyc błyszczy.
Słońce świeci.
Lecz mówię sobie
Obudź się
Gdy trzeba żyć.

I nic! jedno imię ma doba
Choć i Noc i Dzień
Zawsze myślę
Jak przeżyć codzienność
Kiedy rytm wybija serce.

I chociaż nuty wypisał los
Ja żyję w rytm melodii
I tej w rytm serca
I tej w rytm pulsu innych
Gdy słucham starej melodii.

Więc czasami zagram
Chociaż los nie wiadomą jest
Mimo, że przecież jest los
Który wróżbą moją jest
Jednak ja żyję tak jak wolny człowiek.

  Kraków 2011.I.1
Autor Jacek Marek Krawczyk

.

Zono moja serce moje...

„Zono moja serce moje nie ma takich jak my dwoje”

-Ty skarbie uważaj abyś nie zaciął się przy goleniu

Nic nie słyszę, nic nie widzę

„Zono moja serce moje nie ma takich jak my dwoje”

Psia krew

-A mówiłam, że się zatniesz przy goleniu śpiewając

Nic nie widzę, nic nie słyszę

-Teraz to bohatera udajesz, a jak wieczorem chciałam

to wielce obrażony, że zmęczony

Wybacz skarbie, ale praca ponad wszystko. Przecież musimy żyć na wysokim poziomie

-Masz na myśli to 9 piętro

Chcę dom wybudować, posadzić drzewo i mieć syna

-Musisz chyba zmienić kolejność chcę mieć syna, posadzić drzewo i dom wybudować.

Nie po to haruję abym zmieniał kolejność.

-To ja ci zaśpiewam „Przeżyj to sam przeżyj to sam gdy wokół pustkę masz”

Psia krew uparłaś się na dziecko, a na koncie mamy tylko na wynajem mieszkania

-Przecież już my ustalili starych na wynajem, a my na starych śmieciach.

Rozmawiałem z rodzicami mówią, że się dołożą do naszego domu

-A wnuka nie chcą

Powiedzieli, że dzięki uniwersytetowi dla seniorów już mają taką wiedzę,

 że stać ich będzie na swoje dziecko

-A to ci heca, a ja myślałam, że to twoja Viagra

Viagra to ja sobie kupiłem, oni myślą o in-vitro.

-Musimy się śpieszyć

Z czym

-Abym zaszła w ciążę. Chyba rozumiesz, że my pracujemy a oni wychowają nam syna

Nic z tego nie zdążymy Mama już jest w ciąży i do październik musimy opuścić mieszkanie,

 ale możemy ich odwiedzać i oczywiście pomóc w wychowaniu ich dziecka

-Wiedziałam, że coś przede mną ukrywasz.

Tak przyznam ci się. Jestem bezpłodny, ale jurny

-Wybacz ja chyba oszaleję. Dopiero teraz mi mówisz

A kiedy miałem ci powiedzieć jak na początku sami układaliśmy plany,

 że najpierw dom później drzewo a na końcu syn.

-Psia krew zapomniałam, wtedy byłam taka młoda. Odchodzę, wybacz.

Autor skeczu Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.09.27