czwartek, 15 października 2015

Ale na miły Bóg

Z myję te naczynia
Nie proś mnie więcej

Ja wiem kochasz
Ślubowałeś więc kochasz
Ale na miły Bóg
Daj coś z siebie

A cóż ja ci mogę dać
Cały czas udowadniam
Ze cię kocham
Więc obudź się
Czego ty żądasz ode mnie
Posprzątam, wytrę kurze

Ja wiem że mnie kochasz
Ale na miły Bóg
Daj coś z siebie

Przecież wiesz
Jak cię kocham
Żyć nie potrafię
Bez ciebie

Ale na miły Bóg
Daj coś z siebie

Wybacz ja nie potrafię
Kocham cię,
Ale na miły Bóg
Daj coś z siebie.

Ja potrafię kochać
Wiem co to jest miłość
Kocham cię od serca
Pragnę z tobą żyć
Lecz wybacz
Jak cię kocham
To tylko wie ten
Który mnie połączył z tobą.
Dla dobra nas obydwóch
I wzrastaniu w miłości
Do naszych dzieci i innych.

Autor Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2015.10.15


sobota, 10 października 2015

Idę przed siebie

Idę przed siebie
Nie patrząc na nic
Sam nie wiem
Dokąd idę.

Przystanąć chciałbym
Odpocząć i przemyśleć,
Lecz idę przed siebie
Sam nie wiem
Dokąd idę.

Patrzę przed siebie
Końca drogi nie widzę,
Lecz idę przed siebie
Sam nie wiem
Dokąd idę.

Pot się ze mnie leje,
Lecz idę przed siebie
Sam nie wiem
Dokąd idę.

Padłem i leżę
Nade mną niebo
A ja czuję ziemie,
Lecz już nie mogę
Iść przed siebie.

Lecz kiedy oczy otworzyłem
Zobaczyłem siebie
W odbiciu źrenic
Tego kto mi podał rękę.

Chciałem krzyknąć, powiedzieć,
Ze idę przed siebie
Sam nie wiedząc
Dokąd idę

I wtedy stał się cud
Ujrzałem drogowskaz
I poszedłem przed siebie
Już w wyznaczonym kierunku.

Autor Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2015.10.10.

niedziela, 4 października 2015

Wojna Kabaretów

Wojna Kabaretów

Występują Kabaret Zwiększonego Ryzyka
Dokucza im Kabaret Moralnego Niepokoju na widowi będąc

KZR- Idzie dziewica polną drogą gdy nagle przystanęła mówiąc Oj jaka zmęczona poszukam kija.
KMN- Lepiej usiądź sobie i odpocznij na czerwonym muchomorze.
KZR- Cicho tam jakiś duch podpowiada co ma zrobić nasza dziewica. Znalazłam sobie mocnego kija teraz nie będą mnie bolały kości i dojdę do tej chatki nad laskiem do Babci.
KMN- Babciu, babciu nie ukrywaj swoich wad przecież każdy wie, że ich kilka masz.
KZR- Napotkałam wilka szarego kto mi poda pomocną dłoń gdy będzie chciał mnie zjeść
KMN- Tyś dziewica nie bój się wilka on impotent od urodzenia.
KZR- Wilku, wilku mój drogi mam w koszyku trzy żeberka więc ci dam w podzięce za to, że mnie nie zjesz.
KMN- Skąd my to znamy obiecała trzy żeberka tak jak obiecał polityk tylko były same kości bo mięso sprzedała konwojentowi.
KZR- Wilk miał dobre serce żeberka zjadł i pyta się grzecznie dokąd idziesz dziewico kochana. Jam chuda i prosta dziewczyna idę do Babci bo jest chora na reumatyzm.
KMN- Wilku wilku nie daj się każda kobieta narzeka gdy musi coś dać, a nic zamian nie ma co mogłaby dać abyś był zadowolony i zaspokojony.
KZR- Wilk myśli jam nie chory pójdę za dziewicą incognito i chociaż były same kości to przecież każdy wita gości tym co ma najlepszego i znikł. Dziewica szczęśliwa że znikł z oczu wilk i tak się tym cieszyła, że biegnąc przed siebie potknęła się o myśliwego, który szukał wilka.
KMN- Porzuciła wilka bo był brzydki i chory lecz biegnąc szukała jak znaleźć frajera, który byłby jej pomocny w uszczęśliwieniu siebie i zadał cios wilkowi tak aby nie był jej konkurentem.
KZR- Jakże m ci rada myśliwcze że m cię spotkała to co obiecałam wilkowi teraz rad bym ci dała.
KMN- Obiecanki cacanki, a głupiemu radość najpierw zażąda wili później samochodu a na koniec kontrataku aby dalej być panną.
Fragment wojny Kabaretów
(Kabaret Moralnego Ryzyka musi improwizować)
Autor projektu Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2015.10.05

Byłaś tym kim chciałem abyś była

Kiś winogron dałaś mi
Słodkie jak usta twe
Sok wypełniał pragnienie me,
Byłaś tym kim chciałem abyś była.

Spełniłaś me marzenia
Jak gołąb, który przyleciał
Do domu ojczystego
Przez ocean pełnych niebezpieczeństw.

Nie pora żegnać się
Gdy serce bije w rytm
Melodii którą śpiewa
Cygan pod oknem mym.

Słuchać warto choć za grosz
Gdy płynie melodia
O miłości tej którą pragną
Ci co kochają się

A gdy już cisza nastanie
Uliczny hałas zamilknie
Usiądziemy przy stole
Zapalimy świece by było romantycznie.

Wzrok spojrzy na mnie twój
Ja odwdzięczę się ci
Tą czarą słodkiego wina
By nadać sens wieczornej miłości.

Ujrzymy wtedy księżyc w pełni
On nada blask naszym oczom
I będziemy wypełnieni miłością
Dwóch kochających się serc.

Słowik zbudzi nas z rana
Tą melodią bez słów
W niej siła wzrastania
By kochać bez słów.

Tak życie uplotło nam wianek
Ze kwiatki padały do stóp
A ksiądz zawiązał naszą miłość
Do kresu naszych dni.

Autor Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2015.10.05