Nauczyło mnie życie

Nie szukaj drobnych!

Nawet w kieszeni

Poszukaj w portfelu

I wyciągnij banknot mi bliski,

Dający uśmiech na twarzy

Tylko pamiętaj

Ja nie dziecko

I znam wartość pieniądza.

Nauczyło mnie życie

Kiedy Boga nie szukałam

Będąc miłosierna,

Lecz nie dla mnie

A dla innych

Tak aby nie być samotna.

Nagle Matka zapłakała

Syneczku, syneczku ożeń się

Ja rozumiem

Wolność nade wszystko,

Lecz na miły Bóg!

Nie po to przychodzi się na świat,

Aby ciężarem być

Samego siebie.

Od słowa do słowa

Matkę prosiłem

Wytłumacz mi,

Lecz Ona łzy ociera

I mówi.

Syneczku syneczku

Ja kocham Cię nad życie

Lecz wybacz!

Nie po to urodziłam Cię

Abyś był jak posąg,

Którego każdy podziwia,

Lecz jest samotny

Bo z kamienia.

Mamo mamo co robić mam!?

Synku jedyna rada,

Żeby pokochać i być kochany

Trzeba żyć i płakać i śmiać się

Z samego siebie

I z tych co wokół ciebie są.

A kiedy zrozumieją jaki jesteś

I stwierdzą On jest sobą

Wtedy na pewno pokochają Cię

I pokocha cię ta,

Która drugą połową

Dla ciebie przeznaczona jest.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2016.01.03

Kochanie czemu... - poprawnie

Kochanie czemu nie umyłaś mięsa!?

Przecież umyłam pod kranem.

Autor Jacek Marek Krawczyk

2015.12.18

Kochanie czemu..

Kochanie czemu nie umyłaś mięsa!?

Przecież umyłam w zlewozmywaku...

Autor Jacek Marek Krawczyk

2015.12.18

Zgodne małżeństwo

Gdy wstała moja druga połowa

Wstałem razem z nią

Ja zaśpiewałem zwrotkę

Jak dobrze wstać skoro świt

A ona krzyknęła obudź się

I gromkim głosem zaśpiewała

Kiedy ranne wstają zorze.

Jeszcze oczów nie otwarłem

Już wybuchnął między nami spór

Ona myślała o Niebie

A ja o trudzie tu na Ziemi.

Proszę grzecznie uspokój się

Czas zawinąć rękawy

I iść do pracy

Zarobić na chleb

Jak nie wrzaśnie

Jak nie krzyknie

Ty bezbożniku

Chcesz jak Adam

Żyć na ziemi

Aby zaspokoić swoją chuć.

Ja jej na to mówię słodko

Wiarą nie przybędzie ci

Ani kasy ani chleba

Tylko wieczny krzyż.

I tak od słowa do słowa

Razem doszliśmy do zgody

Jedno dba o więź z Bogiem

Drugie dba o chleb

A w niedzielę idziemy razem do kościoła

By związek nasz nie rozpad się.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.11.25