Dlaczego? Kto wie?

Znalazłem te kwiaty w mroczny dzień

W kafejce nie dłużej

Leżały samotnie od kilku dni

Dlaczego? Kto wie?

Nie mogłem zostawić ich bo wiem,

Ze te białe róże

Przypomną mi Ciebie z tamtych dni

O których wciąż śnię

Białe róże, białe róże

Jakże nie kochać was

Kiedy dokoła śniegi i mrozy

Tęsknię za wami nie raz

Ludzie kupują białe bukiety

Tylko na kilka chwil

A kiedy zwiędną i zniknie biel

To nawet nie wspomnie ich nikt

Byliśmy ze sobą krótko tak

A mogliśmy dłużej

Nie chciałaś uwierzyć w miłość mą

Odeszłaś jak sen

Pamiętam już tylko ust Twych smak

I te białe róże

Te których nie wzięłaś płaczą tu

Wspominam ten dzień

Białe róże, białe róże

Jakże nie kochać was

Kiedy dokoła śniegi i mrozy

Tęsknię za wami nie raz

Ludzie kupują białe bukiety

Tylko na kilka chwil

A kiedy zwiędną i zniknie biel

To nawet nie wspomnie ich nikt

Moja ulubiona piosenka, dlaczego?, nie pytaj

Poeci to ludzie

              Poeci to ludzie którzy potrafią swoje myśli, uczucia, namiętności i gniew oraz patriotyzm wyrazić w wierszu. Wiersz jest to forma pisania w różnych kombinacjach słów i dzięki tym kombinacją udało się  sklasyfikować definicję wiersza oraz utworzyć szkołę  dla poetów. Pierwszym poetą zdefiniowanym, sklasyfikowanym i wykładanym  na uczelniach był  Symonides z Keos pochodzący z wyspy Keos (ok. 556-468 p.n.e.) Dlaczego uznano go za pierwszego poetę. Dlatego, że pisanie poezji stało się źródłem jego utrzymania...
Autor Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2014.12.18

Walcz dziewczyno o siebie

Teraz jeszcze nie umieraj

Nie przyszedł na Ciebie czas

Walcz dziewczyno o siebie

Zapomnij o śmierci

Ja wiem, że miłość odnajdziesz

Tam gdzie nie ma nas

Jednak uwierz, że my kochamy Cię

Tu na ziemi wśród nas

Spójrz na swoje dzieci

One pragną ciebie

Spójrz na swoją rodzinę

Oni walczą o Ciebie

To nic, że boli

To nic, że serce krwawi

Przecież trzeba żyć

Dla swych bliskich

Jeszcze jeden oddech

Jeszcze jeden wysiłek

I uwierz, że Bóg

Pragnie byś została przy mnie

A kiedy Cisza nastanie

I oddech się wyrówna

Wtedy uwierz, że Bóg cię kocha

Kiedy pragniesz dać coś od siebie

Tak to w życiu bywa

Ze wydaje się, że już po tobie,

Ale uwierz, że to nie tak

Każdy pragnie żyć jak My.

Więc nie wylewaj łez

Tylko walcz i myśl

Póki walczysz i wierzysz

To nikt nie odbierze Ciebie

Tak gdy jeszcze pragniesz Żyć

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.01.25

Prezent Wigiliny

Patrzę w kalendarz
I co! dni przybywa
Myślę sobie,
Kiedy zobaczę cyfry czerwone,
Żebym mógł powiedzieć
Zaczęły się Święta Bożonarodzeniowe.

Obudziłem się z rana
Trochę nie wyspany
Minęła Wigilia,
Zadzwonił telefon i usłyszałem
Dostał pan paczkę od córki.

Wiadomość miła, lecz cóż z tego
Kiedy trzeba się ruszyć,
By odebrać prezent
Bożonarodzeniowy.

Myślę sobie szlak mnie trafi
Dostałem expres do kawy
Taki duży, że wystarczyłby
Na rodzinę taką na którą
Przysługują ulgi.

Trudna rada czas to pieniądz
Wtem dzwonek zadzwonił
I powitałem gości.
Grzecznie proszę do pokoju
Jeszcze nim usiedli
Zobaczyli mój expres od córki.

Pomyślałem i powiedziałem
Wybaczcie moi drodzy
Kocham wszystkich, ale
To jak kocha mnie moja córka
Tylko wystarczy popatrzeć,
Że zamiast w kuchni
Musiałem expres do kawy
Postawić jako mebel w pokoju.

Wszyscy zaczęli się śmiać
Córka twoja jest nie głupia
W kuchni miejsca brak,
Lecz teraz wszyscy wiemy,
Ze kocha Cie tak jak Ty
Lubiąc kawę z rana.

Autor Jacek Marek krawczyk
Kraków 2014.12.30

                                               Autor zdjęcia Jacek Marek Krawczyk