Wyznanie poety

Wyznanie poety

Krótszy wydaje mi się dzień

Jeszcze dłuższa noc

Chciałoby się powiedzieć

Zycie ucieka z dnia na dzień

Mimo przeciwność losu.

Nic nie robię, lecz czasu ubywa

Siedzę w domu, nie pracuję

Od czasu do czasu coś napiszę

I nikt się mną nie interesuje

Choć każdy wie, to co ja nie wiem.

Twórczość moja jest interesująca

Ja tak sądzę, chciałoby się powiedzieć,

Ze mam talent, lecz nikogo to nie wzrusza

Wszyscy coś czytają, lecz czy mnie

To ja już sam nie wiem, cisza wokół mnie.

Udowadniać ja nie muszę że poetą jestem

Wszyscy wokół mnie się kręcą

Lecz nikt mi nie mówi

Czy ja dobrze piszę czy źle

Wiadomo lepiej milczeć i tak coś napisze.

Czasami gdy czytam wiersze lub widzę poetę

Myślę sobie, no!, on to poeta pełną gębą

Nic nie napisał mądrego, a chwalą go

Jakby sam był wieszczem

Lecz wokół mnie cisza tak to już bywa.

Więc myślę sobie, ale ja głupi!

Każdy się chyba domyśla dlaczego!?

Pisze na blogu nic nie mam za to

Dlaczego piszę!?.., bo jestem człowiekiem,

Który nie garnie pod siebie jak inni...

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.07.17

Zlecenie

Wziąłem kartkę do ręki i zacząłem czytać;

Byłem lubiany, byłem podziwiany

Miałem o sobie wielkie mniemanie

Wszystko kręciło się wokół mnie

Można powiedzieć bożyszcze rówieśników.

Nic mi nie brakowało, a jednak

Wygląd i uroda moja

Nie wystarczyła, by w przyszłości

Być tym, który ma pozycję i pieniądze.

Więc kiedy popularność spadła

Wtedy postanowiłem pisać wiersze

O miłości i uczuciach i przyjaciołach,

Którzy mnie otaczali gdy byłem idolem.

Wszystko kręciło się wokół mnie

Wspomnienia wracały jak bumerang

Tylko nie potrafiłem to wyrazić

W wierszach, które miałem napisać.

Modliłem się i prosiłem Boga

Czytałem wiersze i powieści,

Lecz kiedy przyszło mi pisać

Tylko łzy pociekły na papier.

Chciałem za wszelką cenę pokazać,

Ze potrafię samodzielnie myśleć

Chciałem udowodnić,

Ze potrafię samodzielnie myśleć.

I wtedy gdy się poddałem

Przyszła mi myśl nie rozsądna

Pisać, przepisać obcych poetów,

Którzy pisali w obcym języku.

Mama z tatą nie mogli uwierzyć

Syna nawiedziła Muza Pyta

A ja składałem wyraz do wyrazu

I coraz ładniejsze wiersze pisałem.

Teraz gdy już kończyłem studia

Postanowiłem napisać książkę

Na podstawie wierszy,

Które pisałem pod pseudonimem Merkury.

I wtedy poznałem Jolę moją połowicę,

Która była tak szlachetna i ładna,

Ze żeby udowodnić jak ją kocham

Zerwałem z pisaniem, a zacząłem pracować.

Pamiętam jak dziś dostałem list,

List był długi i pisany wierszem

Od kogo to nie wiedziałem,

Ale był podpisany Merkury.

Gdy zacząłem czytać wtedy zrozumiałem,

Ze wszyscy moi dawni przyjaciele

Mają moją twórczość

Pisaną prze zemnie, lecz nie moją.

Wtedy serce zaczęło bić jak młot

Poczułem ból w pierś-ci

I padłem jak kłoda w swoim pokoju

Mówiąc nie zarobię ani grosza.

Autor Ptak Kowalik

Kraków 2015 rok

Skończyłem czytać i wtedy zrozumiałem

To co wiedzieli wszyscy

Tylko nie Ja,

Ze mój brat nie był poetą

Tylko zwykłym kryminalistą,

Który co prawda jeszcze nie siedział,

Ale w każdej chwili może pójść do pierdla.

Koniec

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.07.09

Utwór został napisany prze zemnie,

a wszystkie postacie w utworze zostały

prze zemnie wymyślone jak i miejsce i akcja utworu.

Jacek Marek Krawczyk

Zlecenie

Byłem już przygotowany

Rozmowa miała trwać krótko i rzeczowo

Jeżeli syn będzie umiał rozsądnie ripostować

To myślę, że już będę wiedział

Co mój syn zamierza z dalszym życiem robić

No witam syneczka!

Jesteś spóźniony prawie godzinę

A ja mam do ciebie tyle pytań

Przepraszam, ale musiałem odprowadzić Izaurę

A kto to jest?

Twoja kuzynka

Chcesz powiedzieć, że brata córka jest w Krakowie

To ty o tym nie wierz

Przecież mówiłem mamie

Mama mamą, ale sprawy zaszły za daleko

Myślę o tobie synu

No wierz, to że myślisz to chyba normalne

A jeszcze normalniejsze gdy cię coś obchodzę

Obchodzisz, obchodzisz

A kto ci dał pieniądze na ten arsenał kosmetyków

Ty!

Ja!

Jeszcze zdziwiony!?

Przecież co miesiąc dajesz mi kieszonkowe

No tak zapomniałem

Właściwie to od trzech lat twoich daję

Chyba pamiętasz od jakiej kwoty

5zł

A no właśnie. To ile teraz masz lat ?

Nie wierz mojej daty urodzenia

Zapomniałem

To ci Ojciec... 17,5 mam lat

A żeby ci przypomnieć moją datę urodzenia

To wyślę ci esemesa

Nie przesadzaj, bierzesz mnie za idiotę

90 zł dostajesz ode mnie, a ile daje ci mama

Tyle samo

Jednak zeszedłem z tematu

Chodzi mi o twojego kolegę gendera

Kogo!?

No wiesz tego z kim się trzymałeś za rękę

Pod pomnikiem Merkurego

Śledzisz mnie!?

To przypadek

Ale dlaczego nie podszedłeś i się nie przywitałeś?

No wiesz, żeby był skandal na całe miasto

Nie rozumiem o co ci chodzi!

Chodzi mi o to, że chyba zaczynasz być genderem

Kim!?

Genderem

A kto to jest?

No to jest ten kogo widzisz na tych fotografiach

I pokazałem fotki leżące na stole

Ja zaraz pęknę ze śmiechu

A co cię tak rozbawiło?

Przecież to kuzynka Izaura

Izaura

To po co ci ten arsenał kosmetyków?

No.., no.., noo..,

Przyznam ci się

Kupiłem je ponieważ chcę być piękny

Jak Merkury!!!

Nie..! jak moi koledzy z klasy

Przecież ja już, a zresztą

Chyba mnie rozumiesz,

Ze szukam dziewczyny

A jak to u saków bywa

Chłop się piękni, a kobiecie ubywa.

A kogo masz na myśli!?

Izaurę

Twoją kuzynkę?

Nie koleżankę mojego znajomego poety

Poety, a jak się on nazywa

Kowalik

Kowalik powiadasz

Zona się martwiła, ze ..,

Jesteś...,

Gender!

No coś w tym rodzaju

To wszystko

Tak...

Ja zwariuję z tymi moimi starymi

Wychodzę, wrócę o godzinie 22

A ić sobie

I poszedł trzaskając drzwiami

Jak to miał w zwyczaju.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.07.08

Fragment utworu

Zlecenie

Wszystko skończone

Na reszcie jestem wolny

Teraz będę miał czas

Zająć się moim wydawnictwem

A cha byłbym zapomniał

Miałem porozmawiać z moim synem

O nowej modzie gender

Ponieważ moja żona zauważyła

W łazience cały arsenał kosmetyków

Do których przyznał się syn

Nie wiem jak to nazwać,

Ale chciałem jeszcze raz

Spojrzeć na pomnik Merkurego

Ponieważ poczułem nieodzowny pociąg

Do tego pomnika

Z którym wiąże się wiele faktów

W życiu mieszkańców Krakowa

Poszedłem plantami

Nie śpiesząc się

Tylko zacząłem się wstydzić

Ponieważ ciągle słyszałem

Słowo dzień dobry

I co u pana słychać

I dokąd pan idzie

Oczywiście kłamałem jak z nut

Do bankomatu

Bardzo przepraszam, ale się śpieszę

Już widziałem Merkurego

Gdy nagle zobaczyłem syna,

Który z kolegą trzymając się za ręce

Przyglądali się Merkuremu

Miałem komórkę przy sobie

Więc nawet się nie namyślając

Fotki zacząłem robić

Nie patrząc na jakość

Tylko na ilość

Zawróciłem do wydawnictwa,

Aby z stamtąd zadzwonić do syna

By z nim porozmawiać

Zdjęcie za zdjęciem drukowała drukarka

Chciałem wszystkie mieć w kolorze

Jednak zabrakło tuszu i wyszedłem

Stwierdzając koniec roboty do sekretarki

Gdy przyszedłem do domu

Nie było nikogo

Zacząłem przeglądać zdjęcia

Patrząc na Merkurego

To na mojego syna z chłopakiem

Zauważyłem, że Merkury jest mężczyzną

Natomiast przyjaciel

Jeżeli można tak nazwać

Chłopaka z moim synem

Wyglądał na ni to dziewczynę

Ni to mężczyznę

Właściwie to dwupłciowy

I nagle się przestraszyłem

Myśląc o synu

Przyszło mi wtedy do głowy zdanie poety

Merkury jest lustrem pana syna

Jeżeli dobrze zrozumiałem

To chyba miał na myśli

Zniekształcone lustro

Czyżby wiedział to co ja nie wiem!?

I spojrzałem na TV

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.07.08

Fragment utworu