Twoja miłość to sprawiła

Tyle słów, lecz trudno wyrazić

Jak bardzo Cię kocham

Choć na świecie tyle łez

Ja wiem, że obronisz mnie.

Tak chciałbym spotkać Cię

Powiedzieć to co myślę

Tak chciałbym kochać Cię,

By miłość przekazała bez słów

Ile krzywd spotkało mnie.

Nie pytaj się mnie

Czy byłem wierny?

Ty dobrze wierz,

Ze przecież życie nauczyło mnie

Tak iść by dojść do celu.

Choć nieraz zbaczałem z drogi

Choć nieraz okłamałem Cię

To jednak twa miłość

Zawsze kierowała mnie,

By iść tak jak ty chcesz.

Teraz lat mi przybyło

I wiem co to krzyż,

Lecz przecież bądź miłosierny

Jak ja gdy naśladowałem Cię

Przebaczając tym,

Którzy złamali serce me.

A kiedy stanę u wrót twoich

Przemilczę co to ból

Bo wiem, że będę zdrowy

I mówił jak twój wierny

Po to by żyć z Tobą.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.07.20

Jest miłość i są przyjaciele

Jest miłość i są przyjaciele,
Lecz dalej szukam
Tej miłości, którą każdy pragnie
Tą natchnioną,
Tą wymarzoną,
Tą czystą.

Gdy nagle stanąłem
I zobaczyłem światło
Oślepiło mnie nie miłosiernie
I co! i znowu
Jestem człowiekiem
Takim jak wszyscy,
Który przeżył pół wieku

Autor Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2015.07.19

Wyznanie poety

Wyznanie poety

Krótszy wydaje mi się dzień

Jeszcze dłuższa noc

Chciałoby się powiedzieć

Zycie ucieka z dnia na dzień

Mimo przeciwność losu.

Nic nie robię, lecz czasu ubywa

Siedzę w domu, nie pracuję

Od czasu do czasu coś napiszę

I nikt się mną nie interesuje

Choć każdy wie, to co ja nie wiem.

Twórczość moja jest interesująca

Ja tak sądzę, chciałoby się powiedzieć,

Ze mam talent, lecz nikogo to nie wzrusza

Wszyscy coś czytają, lecz czy mnie

To ja już sam nie wiem, cisza wokół mnie.

Udowadniać ja nie muszę że poetą jestem

Wszyscy wokół mnie się kręcą

Lecz nikt mi nie mówi

Czy ja dobrze piszę czy źle

Wiadomo lepiej milczeć i tak coś napisze.

Czasami gdy czytam wiersze lub widzę poetę

Myślę sobie, no!, on to poeta pełną gębą

Nic nie napisał mądrego, a chwalą go

Jakby sam był wieszczem

Lecz wokół mnie cisza tak to już bywa.

Więc myślę sobie, ale ja głupi!

Każdy się chyba domyśla dlaczego!?

Pisze na blogu nic nie mam za to

Dlaczego piszę!?.., bo jestem człowiekiem,

Który nie garnie pod siebie jak inni...

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.07.17

Zlecenie

Wziąłem kartkę do ręki i zacząłem czytać;

Byłem lubiany, byłem podziwiany

Miałem o sobie wielkie mniemanie

Wszystko kręciło się wokół mnie

Można powiedzieć bożyszcze rówieśników.

Nic mi nie brakowało, a jednak

Wygląd i uroda moja

Nie wystarczyła, by w przyszłości

Być tym, który ma pozycję i pieniądze.

Więc kiedy popularność spadła

Wtedy postanowiłem pisać wiersze

O miłości i uczuciach i przyjaciołach,

Którzy mnie otaczali gdy byłem idolem.

Wszystko kręciło się wokół mnie

Wspomnienia wracały jak bumerang

Tylko nie potrafiłem to wyrazić

W wierszach, które miałem napisać.

Modliłem się i prosiłem Boga

Czytałem wiersze i powieści,

Lecz kiedy przyszło mi pisać

Tylko łzy pociekły na papier.

Chciałem za wszelką cenę pokazać,

Ze potrafię samodzielnie myśleć

Chciałem udowodnić,

Ze potrafię samodzielnie myśleć.

I wtedy gdy się poddałem

Przyszła mi myśl nie rozsądna

Pisać, przepisać obcych poetów,

Którzy pisali w obcym języku.

Mama z tatą nie mogli uwierzyć

Syna nawiedziła Muza Pyta

A ja składałem wyraz do wyrazu

I coraz ładniejsze wiersze pisałem.

Teraz gdy już kończyłem studia

Postanowiłem napisać książkę

Na podstawie wierszy,

Które pisałem pod pseudonimem Merkury.

I wtedy poznałem Jolę moją połowicę,

Która była tak szlachetna i ładna,

Ze żeby udowodnić jak ją kocham

Zerwałem z pisaniem, a zacząłem pracować.

Pamiętam jak dziś dostałem list,

List był długi i pisany wierszem

Od kogo to nie wiedziałem,

Ale był podpisany Merkury.

Gdy zacząłem czytać wtedy zrozumiałem,

Ze wszyscy moi dawni przyjaciele

Mają moją twórczość

Pisaną prze zemnie, lecz nie moją.

Wtedy serce zaczęło bić jak młot

Poczułem ból w pierś-ci

I padłem jak kłoda w swoim pokoju

Mówiąc nie zarobię ani grosza.

Autor Ptak Kowalik

Kraków 2015 rok

Skończyłem czytać i wtedy zrozumiałem

To co wiedzieli wszyscy

Tylko nie Ja,

Ze mój brat nie był poetą

Tylko zwykłym kryminalistą,

Który co prawda jeszcze nie siedział,

Ale w każdej chwili może pójść do pierdla.

Koniec

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.07.09

Utwór został napisany prze zemnie,

a wszystkie postacie w utworze zostały

prze zemnie wymyślone jak i miejsce i akcja utworu.

Jacek Marek Krawczyk