Chęć czytania wierszy

             Chęć czytania wierszy jest w nas i mamy to we krwi póki piszemy swoje, lecz ja pisałem, a wcale nie interesowały mnie cudze wiersze. Oczywiście kilka wierszy znam ze szkół, ale dlaczego ja się zaraziłem tym i piszę wiersze, ano dlatego, że jest to najkrótszy skrót przekazywania myśli swoich. Im POETA uboższy tym szybciej się wypala i zazwyczaj gdy już wkracza w dorosłe życie przestaje pisać, lecz ja już mam 53 lata i jakość się nie wypaliłem. Więc aby wam udowodnić, że tak jest postanowiłem znowu napisać wiersz.

Wspomnienia wracają jak...

Ulotne wspomnienia moje

Chciałoby się przypomnieć

Te chwile, które coś znaczą

Jednak tylko przeplatają się

Wspomnienia i złe i dobre

Lecz kiedy jestem wśród swoich

I mowa nabiera rumieńców

To wspólnymi siłami

Wspomnienia wracają jak

Bocian do swojego gniazda

Czasami myślę sobie,

Ze przecież żywi będą świadczyć

O moim życiu jakie przeszedłem

Wraz z ludźmi, których

Spotkałem na swojej drodze

Nieraz serce boli

Kiedy odchodzą mi bliscy

Bliscy mojemu sercu

I tak to już w życiu bywa,

Ze zostają wspomnienia u tych co żyją.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.01.30

Sudolanie dziękują

Popatrzcie się jaki świat jest mały. Nasza koleżanka Madzia ćwiczy i występuje w Hurze Harfa który ma swoją siedzibę przy kościele parafialnym Ojców Karmelitów na Piasku w Krakowie na ul. Karmelickiej. Ponieważ ciekawi byliśmy jak śpiewa Hur postanowiliśmy zaprosić ich do naszego domu na ul. Sudolską.. Mnie jako przewodniczącemu społeczności Sudolan wypadło podziękować po występie jak i na moim blogu.

W imieniu społeczności Sudolan dziękuję za występ Hurowi Harfa i muszę powiedzieć, że jestem pod wrażeniem jak i społeczność Sudolanie. A świadczy o tym cisza jaka panowała na sali i gromkie brawa po każdej pastorałce i kolędzie. Dziękuję z całego serca.

Autor tekstu i zdjęcia Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.01.29

Nie trzeba było słów

Pamiętam ten chłód

I śniegu brud po pas

Jechaliśmy saniami we dwoje

A wokół nas był las

Nie wzięłaś szalu ze sobą

I zimno ci było

A tuląc cię w moich ramionach

Chciałem przekazać ci miłość

Nad nami niebo gwiazd

A spod płóz iskry leciały

Niebo oświetlało nam drogę

Dla naszej wspólnej miłości

A kiedy drogi nadszedł czas

Nie trzeba było słów

Już rozumieliśmy się

Jak ci co wiedzą co to jest miłość.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.01.28

Dlaczego? Kto wie?

Znalazłem te kwiaty w mroczny dzień

W kafejce nie dłużej

Leżały samotnie od kilku dni

Dlaczego? Kto wie?

Nie mogłem zostawić ich bo wiem,

Ze te białe róże

Przypomną mi Ciebie z tamtych dni

O których wciąż śnię

Białe róże, białe róże

Jakże nie kochać was

Kiedy dokoła śniegi i mrozy

Tęsknię za wami nie raz

Ludzie kupują białe bukiety

Tylko na kilka chwil

A kiedy zwiędną i zniknie biel

To nawet nie wspomnie ich nikt

Byliśmy ze sobą krótko tak

A mogliśmy dłużej

Nie chciałaś uwierzyć w miłość mą

Odeszłaś jak sen

Pamiętam już tylko ust Twych smak

I te białe róże

Te których nie wzięłaś płaczą tu

Wspominam ten dzień

Białe róże, białe róże

Jakże nie kochać was

Kiedy dokoła śniegi i mrozy

Tęsknię za wami nie raz

Ludzie kupują białe bukiety

Tylko na kilka chwil

A kiedy zwiędną i zniknie biel

To nawet nie wspomnie ich nikt

Moja ulubiona piosenka, dlaczego?, nie pytaj