Jak kurz który osiadł

Autor zdjęcia Jacek Marek Krawczyk

Wspomnienia wracają

Jak kurz który osiadł

Na pozostawionych przez ciebie zabawkach

Najpierw nie wyraźne, za mgłą

Ale gdy ostrożnie odkurzam kurz

Wtedy przedmioty nabierają kształtu

Jakby były takie jak ty pamiętasz

Gdy byłaś jeszcze dzieckiem.

To nic, że dzieli nas morze

To nic, że droga do ciebie daleka

Pamięć moja potrafi odtworzyć

To co zapamiętałem gdy cię żegnałem

Na lotnisku gdy postanowiłaś walczyć

O godne życie na obczyźnie.

Lat mi przybywa i tęskno mi

Lecz widząc wnuków zdjęcia

Takich radosnych i szczęśliwych

Wtedy wiem, że warto było się poświęcić

Dla ratowania naszej rodziny.

Teraz już jestem spokojny i czekam

Na spotkanie z wami

I czasami myślę, że trzeba się poświęcić

Aby zrozumieć sens rozstania

Gdy ty jesteś taka jaka byłaś

Aby udowodnić, że stać cię na coś więcej.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2016.02.26

Moc twoje jest w sercu twym

Pomocną dłoń wyciągnij

Do tego kto ci brat

Nie przejmuj się nikim

Tylko daj co masz,

By życie było piękniejsze.

Moc twoja jest w sercu twym

Siła ukryta jest po to byś żył

Nie po to Bóg dał ci rozum

Abyś nie był tym kim nie jesteś tu

Normalnie powiedz wprost

Nie dane mi zarobić

Podzielę się tym co mam

Pieniądz przyniesie szczęście

Wtedy gdy wiesz jak go wydać.

Moc twoja jest w sercu twym

Siła ukryta jest po to byś żył

Nie po to Bóg dał ci rozum

Abyś nie był tym kim nie jesteś tu.

Patrz przed siebie i niemów nie

Myśl tylko o sobie, lecz

Gdy przyjdzie czas

Nie poskąp grosza gdy go masz

Dla tych co darzą cię miłością.

Moc twoja jest w sercu twym

Siła ukryta jest po to byś żył

Nie po to Bóg dał ci rozum

Abyś nie był tym kim nie jesteś tu.

A wtedy pójdziesz przez życie

Jak ten co wie co to jest głód

Mając w sercu tych ludzi

Którzy pomogli mu

Wtedy gdy wzrastał tu.

Moc twoja jest w sercu twym

Siła ukryta jest po to byś żył

Nie po to Bóg dał ci rozum

Abyś nie był tym kim nie jesteś tu.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2016.02.09

Utkwiła mi w pamięci

Szukam w kieszeniach mojego płaszcza
Skrawek papieru wyrwany z notesu
Na którym był adres
Kobiety o imieniu Basia.

Gdzieś się zapodział
Nie mogę go znaleźć
Utkwiła mi w pamięci
Tak, że pragnę ją spotkać
Jak wiewiórkę na wiosnę.

Zasypiam i śnię o niej
Budzę się rano i myślę o niej
Chciałbym całować jej usta
I mieć na własność
Jak koszulę dobrze dopasowaną.

Ta jedna chwila
To jedno zdanie
Sprawiło, że gdy odszedłem
Znowu pragnąłem jej
Spotkać, zobaczyć wśród kwiatów,
Które wręczyłbym jej.

Teraz rozumiem ile można stracić
Gdy gubi się kartkę papieru
Na której był jej adres
Gdzie swoje serce zostawiłem
Zakochany, lecz bez niej.

Autor Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2016.01.18

Polecam mój drugi blog

http://jacek-photoja.blogspot.com/