Kwiaty

Kwiaty z pąków rozkwitają

W duchu przyjaźni.

Wyrażając serdeczność

Braterstwa z nami

Wyzwalając ciepło wiosenne,

Aby wyzwolić w nas życzenia najlepsze,

Dające uśmiech kolorów wiosny.

Więc wręcz kwiaty

Kolorowe tęczą miłości,

Dla drugiej osoby,

Aby radowały jego (jej) serce,

A ty wodą podlewaj.

Aż, rozkwitną z pąków,

Które rozkwitają wraz ze słońcem.

Promieniujące wzajemnością.

Oddając,ciepło łącząc dwie osoby.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2001.01.17

poprawiony

Kraków 2015.11.11

Autor Jacek Marek Krawczyk

Autor zdjęcia Jacek Marek Krawczyk

Zapach

Autor zdjęcia Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2015.11.10

A kiedy głód ci doskwiera
Pozostaje jedynie zapach
Ten który zaspokoi umysł,
Lecz żołądka nie napełni.

Autor Jacek Marek Krawczyk
Kraków 2015.11.10

Bądź szczęśliwy w naszym mieście

Przechodniu spójrz na miasto

I przystań pod Wawelem

Bądź szczęśliwy

Gdy wita cię Kraków

Nie przejmuj się niczym,

Ze wydasz pieniądze

Kiedy szczęśliwy jesteś.

A kiedy w kafejce

Będziesz pił kawę

Zobacz ile wokół ciebie

Jest ślicznych kobiet,

Które mieszkają u nas.

Nie przejmuj się niczym

Przecież wiesz,

Ze w naszym mieście

Jest znak dla ciebie

Jak czuć się dobrze

Byś zapamiętał nasz Kraków.

Szukać go można wszędzie

Lecz po co ten trud

Jak wystarczy zapytać nas

Jak poznać to co kryje Kraków

I mieć wiarę w siebie,

Ze przecież po to przyjechałeś

By czuć się ja w swoim mieście.

Łezka w oku się kręci

Świat wiruje wokół ciebie

Choć wyjeżdżasz

Nic się nie martw

My poczekamy na ciebie

Byś razem z nami zatańczył Krakowiaka.

Więc wybacz nie żegnamy cię

I tak powrócisz do naszego miasta

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.11.03

Zaręczyny

Pytam się swojej córki

Cóż taka jesteś szczęśliwa

Ona mi na to rzecze

Jam dzisiaj zaręczona

Tak jak przystało

W związku dwóch osób.

Teraz ja szybko liczę pieniądze

Czy mi wystarczy na ślub

Tak chciałbym zrobić wesele

Na tyle osób ile mam w kieszeni.

Przechytrzyć los to sztuka

Nie dać się z tłamsić

I upaść jak mel

Tak trzeba życie prowadzić

By córka i ja był za pan brat

Z tym co zwie się szczęściem.

Nie śpieszno mi i tak będzie ślub

Po to się młodzi zaręczyli,

By złożyć przysięgę przed Bogiem

By z Bogiem żyć.

Ja to przeżyłem już

Więc nic mnie nie zdziwi

Teraz dumny jestem z córki,

Ze jest rozumna jak ja

I wie czego chce.

Jednak zdradzę wam w sekrecie

Ze wychowanie świadczy o tym

Ze im córka mądrzejsza jest

Tym bardziej naśladuje mnie.

Więc ja się nie martwię,

Ze córka zmienia bieg

Choć kocha innego

To jednak moją miłością jest.

Autor Jacek Marek Krawczyk

Kraków 2015.11.01