Gdy wiarę zamieniasz w Królewstwo

Jest miejsce na ziemi o nim się mówi
Nikt nie zaprzeczy nikt nie zbluzini
Tego daru dla świata dzieciątka Jezus
Który sam zrozumie w przez łzy
Że niema Boga bez Boga w sobie.

Niepłacz dzieciątko ja Cię utulę
Do serca mego w świecie tym
Miłością zawładnie moje serce
Odam dla Ciebie wszystkie djamenty
Byś mógł przez życie iś jak Król.

Czasami ma łza spadnie na lico Twe
Czasami uśmiech poskromi złość,
Lecz Ty zrozumiesz matczyne serce
Gdy wiara Twa przetrwa razem ze mną
W tym świecie, który Ty wybrałeść
By poskromić ten głód odając siebie.

Niepłacz dzieciątko szkoda łez
Radość przyniesiesz światu
Dając ten dar miłosierdzia
By My wierzyli tak jak Bóg,
Który wie co to jest miłość
Gdy wiare zamienia w królewstwo.

Kraków 2012.XII.07 Autor Jacek Marek Krawczyk

Każda sroczka dba o ogon

Każda sroczka dba o ogon
Tak jak paw o swój ogon,
Lecz gdy Ty niedbasz o siebie
Nik Ci ręki nie poda,
Bo Ty jesteś jak brudna woda.

Woda życia, a więc pij ją zawsze,
Lecz nie brudną, a czystą.
Patrz na siebie w lustrze
Tak widzą Cie bliscy
Gdy jesteś im bliski.

Myśl niczym wiatr ulotna
Miłość ni jak ma się do życia
Gdy Ty widzisz siebie
Nie zaóważając drugiego człowieka.

Kraków 2012.XI.11  Autor Jacek Marek Krawczyk

Bóg, honor, Ojczyzna-scenarjusz

Był sobie bardzo biedny kraj i rządził w nim Dyktator. Pewnego październikowego dnia lud postanowił obalić Dyktatora. Obalając Dyktatora podczas walk został zniszczony cały kraj. Pańtwa sąsiednie w których była demokracja postanowiły pomóc rządowi w odbudowie kraju. Wyłożyły na ten Kraj dużo pieniędzy, nawet całą opozycje postanolił zamknąć do kszpitala psychiatrycznego, aby nie przeszkadzali w odbudowie kraju, który obalił dyktatora.Lecz pewnego dnia wszystkie kraje, które pomagały krajowi, który obalił dyktatora popadły w takie zadłużenie, że zaczeły mieć one również kłopoty. Jednak gdy zaczeli przeprowadzać reformy w swoim kraju okazało się, ze kraj, któremu pomagali nagle żąda od nich pieniędzy ponieważ może znowu zacząć rządzić dyktator.  Obawiając się że znowu będzie rządził dyktator kraje mimo kryzysu pomogły krajowi, który obalił dyktatora. Ponieważ już wszystkie stanowiska najważniejsze były obsadzone w kraju w którym obalono dyktatora zaóważono, ze wszyscy są z nowej nomenklatury, a nie ma opozycji. Rządania kraju który obalił dyktatora były z roku na rok coraz większe ponieważ wzrosły koszty utrzymania kraju. Kraje, które zaczeły utrzymywać kraj, który obalił dyktatora postanowiły wypóścić opozycje z załadu psychiatrycznego i pozwolić im rządzić krajem, który obalił dyktatora. Jednak opozycja mówi jak to oni mają majątki wy dokładacie do kraju który obalił dyktatora, a my nieznamy nikogo, który by nas poparł ponieważ byliśmy odzieleni od społeczeństwa i nie byliśmy dysedentami lecz psychicznie chorymi. Dlatego nie wyrażamy zgody rządzić, krajem, który obalił dyktatora. Wszystki kraje, które pomagały krajowi obalać dyktatora nagle zrozumiały, że zostały nabite w butelkę. Postanowiły się okrótnie zemścić. Wybrali naczlnika wojska, któremu najważniesze dla niego było Bóg-Honor-Ojczyzna niż prywata oraz premiera, trochę głubszego od naczelnika, który miał rządzić krajem. Jednak premier gdy zaczoł rządzić wcale nie był głupi ponieważ zaczął reformy od pokazania jak to nowa nomenklatura dorobiła się majątku obalając dyktatora. Stopniowo kraj wyprowadzał z kryzysu tnąc koszty utrzymania kraju. Generał zrozumiał, ze jest wojskowym i mimo chęci rządzenia krajem nie mógł nim rządzić ponieważ był naczelnikiem sił zbroinych. Premier był tak mądry, że potrawił wykorzystać naczelnika do robieenia czystki w kraju zgodnie z z prawem. Gdy przeprowadzł reformy chciał się podać do dymisji jednak parlament nie wyrażal zgodny ponieważ miał ta duże poparcie w kraju, że mogło to grozić wojną domową z byłą nomenklaturą. Więc tak premier rządził  i wszyscy byli zadowoleni. Koniec scenarjusza Autor jacek marek krawczyk

Miłość rozumna jest...

Miłość rozumna jest   choć lat przybywa z wiekiem. Ciągle zadajem sobie pytanie czy odnosi się to do drugiej połowy czy też do samego siebie. No cóż czy warto myśleć o miłości, kiedy wiemy, że przecież nic nie rodzi się bez przyczyny. Samo słowo przyczyna ma tylko sens kiedy odnosi się do drugiego ja, lub do drugiego wymiaru bądź to duchowego lub fizycznego. Więc tak myślimy, że każdy człowiek ma prawo do miłości ponieważ jak mówi Stary Testament stworzyłeś nas na obraz i podobieństwo Twoje. Odnosi się to oczywiście do wymiaru metafizycznego, lecz jesteśmy nie tylko uduchowieni,ale również stworzeni z materi. Zarówno jedni, którzy wierzą jak i ci co nie wierzą nie zaprzeczają obecnego wymiaru człowieka. Człowiek chciałby notabene "przechodzić przez drzwi zamknięte" i również przenikać do różnych wymiarów jakie odkrył. Wracając jednak do słowa  miłośc można powiedzieć, że nie każdemu jest dane kierować się Miłością Rozumną pytacie się dlaczego. No cóż nie jesteśmy tak doskonali jak Bóg, którego sobie przedstawiamy jako odnośnik do wzorca, który jest nie osiągalny. Tak myśl jak Ptak, który wznosi się wysoko, lecz gniazdo ma na ziemi... Pozdrawia Autor Jacek Marek Krawczyk